Jeżeli nie widzisz powyżej paska z tytułem strony - kliknij tutaj kliknij 

       Linki Ciekawe linki       Głodne dzieci Internetowa pomoc głodnym dzieciom


Rodzina

Duch i Ciało

Kościół

„Nowe i stare...”
Czy Polska to kraj dla starych ludzi? – pytają dziennikarze Gazety Wyborczej. Mój głos w dyskusji więcej>>

1,8 mln. podpisów w 2013 r.!!!



Ogólnoeuropejska akcja zbierania podpisów on-line o zakaz i niefinansowanie wykorzystywania ciał dzieci zabitych w łonach matek dla celów badań, rozwoju cywilizacyjnego i zdrowia publicznego. Jeden z nas. więcej>>.

O skali tego nieludzkiego zjawiska mówił w lecie zeszłego roku brytyjski mikro-biolog:I then was unable to apply to a number of other jobs in Britain and abroad as these clearly stated the use of human embryonic stem cells or tissue from aborted embryos. I was shocked by the number of them! więcej>>

Homilia w czasie jubileuszu 50 lecia ślubu moich Rodziców.
7 lipca 2012 r. więcej>>



Homilia ks.Tadeusza Fedorowicza w czasie Mszy ślubnej moich rodziców
8 września 1962 r. więcej>>

* * *

Czy są przypadki w małżeństwie, kiedy można od spowiednika dostać zgodne z nauką Kościoła pozwolenie na używanie prezerwatywy? więcej>>



Znów razem.
Małżonkowie w wieczności... zdjęcia małżeńskich
więcej>>

* * *

Postanowiliśmy być otwarci na nowe życie, ilekroć Bóg zechce nas nim pobłogosławić. Małżeństwo protestanckie opowiada o swej fascynacji etyką małżeńską Kościoła
więcej >>

Leczenie niepłodności małżeńskiej, naprotechnologia - w Polsce więcej>>

* * *
Prezentacja na temat świętości życia małżeńskiego w ujęciu św. Augustyna
(ok. 5,5 MB)
W formacie:
**OpenOffice ściągnij>>
**Ms PowerPoint ściągnij>>
* * *


Powołanie małżonki do życia dziewiczego ...
...wspomnienia siostry mojego pradziadka
z 1917 r. z Kijowa
więcej>>

Maria Beltrame o  mężu
Błogosławieni
małżonkowie


Nawrócenie do Boga, wymaga nade wszystko, aby człowiek odrzucił pozory, umiał uwolnić się od fałszu i odnaleźć się w całej swojej prawdzie wewnętrznej.
Jan Paweł II o nawróceniu jako postawie wewnętrznej
więcej>>



* * *

Znaczenie tego czynu docierało do mnie powoli w ciągu całego mojego życia... Świadectwo profesor uniwersytetu o dokonanej w młodości aborcji więcej>>

* * *



Czystość w nauczaniu Jana Pawła II w katechezach "Mężczyzną i niewiastą stworzył ich"
więcej>>



Słowo ludzkie, istniejące we wnętrzu człowieka, jest jakoś podobne do wiecznego Słowa istniejącego w łonie Ojca. I podobnie jak słowo ludzkie przyjmuje głos... Tomasz z Akwinu o Wcieleniu i Maryi jako Matce Bożej
więcej>>



Przypomnijmy jednak raz jeszcze, (...) natura ludzka jest nie tylko "upadła"; jest ona równocześnie "odkupiona" w Jezusie Chrystusie.
Jan Paweł II o naszej naturze zranionej przez grzech pierworodny
węcej>>

* * *

Żyliśmy oboje z mężem "na szybko" - mając bardzo niewiele czasu dla siebie...
Świadectwo lekarki zmagającej się z duchowymi konsekwencjami aborcji
więcej>>



O Pelagiuszu i jego pomyłce, powtarzanej także w naszym pokoleniu więcej>>



Wobec problemu z masturbacją...
świętość i grzeszność sfery erotycznej

* * *
C. Baars, A. Terruwe.
'Integracja psychiczna'
(fragmenty)

O uczuciach i pragnieniach
zmysłowych


Karol Wojtyła o czułości w rodzinie...więcej>>

Ognisko w ciemności zziębniętego świata,
bądź kochane, Miłości!
Płomieniu-cieniu nad całym fałszywym blaskiem świata...
Litania na Uroczystość Najśw. Serca Jezusa
więcej>>



Moja homilia
paschalna 2014
więcej>>

* * *

Oryginalny charakter Chrystusa i autentycznego chrystianizmu dopiero wówczas ukazuje się we właściwym świetle, gdy odkryjemy jego korzenie żydowskie.
L. Bouyer, Od liturgii żydowskiej do liturgi chrześcijańskiej
więcej>> (pdf)

* * *

Kościół apostolski I wieku był świadom tego, że w sprawowanej przez niego Eucharystii wypełniają się obietnice związane z Paschą.
A. Jankowski OSB o Eucharystii jako nowej Passze
więcej>>

* * *

Uznałem za słuszne, najukochańsza moja współsłużebnico w Panu, już teraz zatroszczyć się o przyszłość, powierzając Twojemu wiernemu [sercu] zasady, którymi powinnaś się kierować po moim odejściu z tego świata, o ile wcześniej niż Ty zostanę wezwany.
Tertulian Do żony
więcej>>



* * *

Komunia udzielana niemowlętom – brzmi to egzotycznie? W czasach Ojców Kościoła wynikała z wiary w moc zbawczą Eucharystii. Pasjonująca książka
o. Jacka Salija OP

więcej>>


Konflikt dwóch sposobów sprawowania Eucharystii dotyczy nie uczuć przede wszystkim, lecz postawy wobec teologii żydowskiej Paschy... więcej>>


* * *
Przeciwko tajemnej chorobie... Bóg podaje lekarstwo Katarzynie ze Sieny... więcej>>



Przyłącz się do apelu o powrócenie Świątyni
Mądrości Bożej
w Konstantynopolu
(Istambule)
chrześcijanom

Sobor Madrosci Bozej w Istambule - kliknij

Ks. Jerzy Popiełuszko
fragment wywiadu dla BBC
więcej>>

 

 
Miłość Chrystusa przynagla nas... film o
pogotowiu duchowym

7 dni w tygodniu,
24h na dobę
więcej>>

* * *



Zdjęcia z Widnes k. Liverpoolu:
Nieszpory redditio
więcej>>
Niedziela Palmowa
więcej>>

* * *

Gdy się modlisz o jedność chrześcijan: fragment z Evangelii gaudium ku rozwadze
więcej>>

* * *

Warto podpisać (CitizenGo):
– przeciw eutanazji dzieci więcej>>
– przeciw seksualizacji dzieci i aborcji więcej>>



Nowa książka: wspomnienia mojego pradziadka Kazimierza Fudakowskiego wydane w bibliotece "Więzi" więcej>>

Pradziadek pisze: ...świadomie przytaczam to, co było źródłem pogodnej radości i wesela nas młodych. Dzieje bowiem dzisiejszej epoki tak dalece pogrążyły życie w odmęcie trosk... więcej>>.

O swoim odkryciu nowej więzi z ojcem w wieku dojrzałym więcej>>

* * *

Kjiów 1918 roku w opisie Michała Bułhakowa
więcej>>

Co nowego u mnie
moje notatki z przeżywanych wydarzeń dnia codziennego, nowości na stronie, homilie... więcej>>





Chińska zbieraczka śmieci, znalazła na śmietniku i uratowała trzydzieścioro niemowląt więcej>> (j. ang.)

* * *



Dyskusja wokół etyczności in-vitro nie może ograniczyć się do bezkrytycznych wypowiedzi przedstawicieli biznesu. Merytoryczna polemika niezamieszczona w Gazecie Lekarskiej jest już dostępna na
Stronie O invitro.pl >>

  krzysztof2.jpg (7585 bytes)

Posługuję w Wlk. Brytanii
jako katechista wędrowny Drogi Neokatechumenalnej.

Wesprzyj ewangelizację Anglii modlitwą
i materialnie: kontakt ze mną.
Gdy nie mamy zajęć na Wyspach jestem we Wrocławiu. Jeżdzę też z wykładami do misyjnych Seminariów "Redemptoris Mater"

Zapraszam
Cię do zajrzenia
do następujących tematów:

Notatki z wędrowania *
Kościół *
Modlitwa *
Teksty klasyków *
Moje homilie, artykuły *
Anegdoty *
Rodzinność *
Osobiste *
Dominikanie *
Izrael *



Zaglądam
* Gdzie możliwości moich kres, tam JEGO początek...
* Ostróg nad Horyniem
* Szczepanek
* Niecodziennik

Banery
więcej>>


Notatki z wędrowania -
świat moimi oczami

Wizyta na cmentarzu Highgate w Londynie więcej>>

 Pokaz slajdów
z pielgrzymki do
Sydney 2008 (ok. 6,8 MB),
format:
OpenOffice ściągnij
Ms PowerPointściągnij

 Notatki z końca urlopu...
Odnaleźć puls życia...

 Zbliżając się do bramy ławry Sergiejo-Troickiej pod Moskwą westchnąłem do św. Sergiusza: przecież Ty tak troszczysz się o pielgrzymów, pomóż mi znaleźć miejsce, gdzie mógłbym napić się kawy lub herbaty więcej>>

  Pierwszy etap  trasy naszej pieszej pielgrzymki wiódł koło kijowskiego sportowego lotniska "Czajka". Rok wcześniej odbyły się tam dwie uroczyste Eucharystie z Ojcem świętym, w obrządku wschodnim i zachodnim. Kiedy przyszliśmy na to miejsce... więcej>>

  Zapiski na gorąco podczas wizyty Papieża na Ukrainie w czerwcu 2001 r. Wizyta Papieża

Ludzkość, gdy na nią spojrzeć w świetle Ewangelii, przeżywa ostatni wieczór przed nadejściem Dnia Pańskiego... więcej>>

Zdjęcia z Santorini, klasztor sióstr  kontemplacyjnych   OP  więcej>>

Jasinia w Ukraińskich Karpatach, zdjęcia więcej>>

Up up2.gif (58 bytes)

Kościół

Rozeznawanie powołania do życia w bezżenności dla królestwa więcej >>

Neokatechumenat więcej>>

Tożsamość prezbiterów - homilia Benedykta XVI więcej>>

Synod biskupów 1971 - De sacrdotio ministeriali więcej>>

Liturgia więcej>>

Matka Boża w nauce Ojców Kościoła
więcej>>

Modlitwa

Niecodzienne modlitwy, które wywarły na mnie ogromne wrażenie
Niecodzienne modlitwy

O różańcu więcej>>

  Modlitwy do św. Rocha więcej>>

  O liturgii, świętach...
więcej>>

Skrutacja-badanie
Pisma: Jezus, jako  Świadek Prawdy (pdf) - Mt 26,59n

Zmartwychwstanie - przekaz wiary: J 20,8-9 (pdf)
pobierz>>

  Studium biblijne Modlitwy Pańskiej (Milicz 2001) 
Ojcze nasz

Up up2.gif (58 bytes)

Teksty klasyków

  Źródła duchowości dominikańskiej, chrześcijańskiej - starodawne i współczesne
Teksty

Up up2.gif (58 bytes)

Moje homilie, artykuły


  Homilie

 Moja prezentacja rozprawy doktorskiej więcej>>

 Teologia ciała czy teologia wyzwolenia seksualnego?
cz. 1 więcej>> | cz. 2. więcej>>

 W obliczu ludzkim dostrzec Oblicze Boga
- moja refleksja o filmie
"Wielka cisza"

więcej>>

 Ukraina po 1917 r. - Co się stało ?

  Poglądy, które rozmywają - łagodnie ujmując - tożsamość i uniwersalizm Osoby i działania Jezusa Mesjasza (Chrystusa), jedynego Wcielonego Słowa - są niejasne i niejednoznaczne, i mogą prowadzić czytelnika do błędnych opinii. Zamieszczona w marcowym numerze miesięcznika Więź (3/2002),  moja polemika z artykułem Józefa Majewskiego z nr. 5/2001. 
Drogi teologów Azji

 Moje Bożonarodzeniowe
wspomnienie z Japonii

 List do dzieci Przed wakacjami

Anegdoty

Osioł w studni więcej>>

Up up2.gif (58 bytes)

Rodzinność

 Rodzina jest jednym z najcenniejszych dóbr ludzkości, co z nim robimy,
co możemy robić.
Etyka małżeńska
Teologia małżeństwa
Po prostu życie...

Prenatalny rozwój
dziecka więcej>>

Up up2.gif (58 bytes)

Osobiste

 Historia powołania, czyli jak doszło do tego, że zostałem dominikaninem...
Wezwał mnie, abym był z Nim

 Moja mama nazwała wspomnienia  Dziadka z domu rodzinnego, polskim "Przeminęło z wiatrem". Czasy zmieniły się radykalnie, ale przecież życie naszych dziadków, pradziadków to nasze korzenie.
Wspomnienia rodzinne

 Patron. Najnowsze, wydane w zeszłym roku przez Stolicę Apostolską, Martyrologium Rzymskie, lektura niesamowita, wspomina go po datą 25 lipca bardzo krótko:  W Lycji, św. Krzysztofa, męczennika.
Zebrana przez średniowiecznego hagiografa, bł. Jakuba de Voragine OP
Legenda o św. Krzysztofie

 Historia z rakiem. W 2001 roku przeszedłem udaną terapię usunięcia z jelita grubego guza raka złośliwego. Podzieliłem los co czwartego Polaka lub Polki, który(a) zachorowuje na raka.
Rak jelita grubego

Historia rodziny Broszkowskich więcej>>

Up up2.gif (58 bytes)

Dominikanie

 List   o. Juliana OP z Japonii na Boże Narodzenie 2002 r.  Seto

Pierwotne Konstytucje Zakonu Braci Kaznodziejów - rozdzialy o przewinieniach braci więcej>>

9 sposobów modlitwy św. Dominika więcej>>

M.-H. Vicaire OP
O modlitwie św. Dominika

Timothy Radcliffe OP Niedźwiedź i mniszka*
From burger to Eucharist*

Tomasz z Akwinu 
Ramiona Opatrzności...

Up do góry

Izrael

  Żydzi - nasi starsi bracia w wierze:
Sukkot - Święto Namiotów
Dabru emet  
Chasydzi...

Up


 

Jan Paweł II


O nawróceniu.
Fragment homilii wygłoszonej w Środę popielcową 16 lutego 1994 r. w dominikańskiej bazylice Santa Sabina w Rzymie.


Pokuta w sensie ewangelicznym oznacza nade wszystko „nawrócenie”. Pod tym względem bardzo znamienny jest wyjątek Ewangelii ze Środy Popielcowej (Mt 6,1-6.16-18). Jezus mówi o pełnieniu aktów pokuty, znanych i praktykowanych przez Jego współczesnych, przez lud Starego Przymierza. Równocześnie jednak poddaje krytyce sposób czysto „zewnętrzny” pełnienia tych aktów: jałmużny, postu, modlitwy, ponieważ ten sposób jest przeciwny samej celowości tych aktów. Celem aktów pokuty jest najgłębsze zwrócenie się do Boga samego, aby móc spotkać się z Nim we wnętrzu ludzkiej istoty, w tajnikach serca.

„Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią [...], aby ich ludzie chwalili [...], niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy [...], żeby się ludziom pokazać. Ty zaś [...] wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. [...] namaść sobie głowę i umyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie” (Mt 6, 2-6. 16-18).

Stąd pierwsze i zasadnicze znaczenie pokuty jest wewnętrzne, duchowe. Zasadniczy wysiłek pokuty polega „na wejściu w siebie”, w swoją najgłębszą istotę, na wejściu w ten wymiar swojego człowieczeństwa, w którym, w pewnym sensie, oczekuje nas Bóg. Człowiek „zewnętrzny” powinien – powiedziałbym – ustąpić w każdym z nas człowiekowi „wewnętrznemu” i, w pewnym sensie, „oddać mu miejsce”. W życiu potocznym człowiek nie żyje wystarczająco „wewnętrznie”.

Jezus Chrystus wskazuje jasno, że także akty pobożności (jak post, jałmużna, modlitwa), które wskutek swojego celu religijnego są zasadniczo „wewnętrzne”, mogą ulegać potocznej „zewnętrzności”, i stąd mogą być sfałszowane. Natomiast pokuta, jako nawrócenie do Boga, wymaga nade wszystko, aby człowiek odrzucił pozory, umiał uwolnić się od fałszu i odnaleźć się w całej swojej prawdzie wewnętrznej. Także szybkie, pobieżne spojrzenie, w świetle Bożym jest już sukcesem. Trzeba jednak umiejętnie umacniać ten sukces za pomocą systematycznej pracy nad sobą. Ta praca nazywa się „ascezą” (tak nazwali ją już Grecy z czasów początku chrześcijaństwa). Asceza oznacza wysiłek wewnętrzny, aby nie dać się porwać i popychać przez różne prądy „zewnętrzne”, tak aby pozostawać zawsze sobą i zachować godność swojego człowieczeństwa.

Jednakże Pan Jezus wzywa nas, abyśmy czynili jeszcze coś więcej. Kiedy mówi: „Wejdź do izdebki i zamknij drzwi”, wskazuje na ascetyczny wysiłek ludzkiego ducha, który nie powinien kończyć się w samym człowieku, To zamknięcie się jest jednocześnie najgłębszym otwarciem serca ludzkiego. Jest nieodzowne w celu spotkania się z Ojcem i dlatego musi być przedsięwzięte. „Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie”. Tutaj chodzi o odzyskanie prostoty myśli, woli i serca, która jest nieodzowna dla spotkania się w swoim wewnętrznym „ja” z Bogiem. A Bóg czeka na to, aby zbliżyć się do człowieka wewnętrznie skupionego i równocześnie otwartego dla Jego słowa i dla Jego miłości! Bóg pragnie udzielać się duszy tak usposobionej. Pragnie obdarzyć ją prawdą i miłością, które w Nim mają prawdziwe źródło.

Źródło: Jan Paweł II naucza o walce duchowej, Kraków: Wydawnictwo „M”, 2012, s. 107-109.



Gdy się modlisz o jedność chrześcijan, ku rozwadze...

Papież Franciszek w adhortacji o radości ewangelicznej pisze o duchowej "światowości" jako o przyczynie podziałów:

"Nie" dla światowości duchowej

93. Światowość duchowa, kryjąca się za pozorami religijności, a nawet miłości Kościoła, polega na szukaniu chwały ludzkiej i osobistych korzyści zamiast chwały Pana. To Jezus zarzucał faryzeuszom: „Jak możecie uwierzyć, skoro od siebie wzajemnie odbieracie chwałę, a nie szukacie chwały, która pochodzi od samego Boga?” (J 5, 44). Chodzi o subtelny sposób szukania „własnego pożytku, a nie – Chrystusa Jezusa” (Flp 2, 21). Przyjmuje ona wiele form, w zależności od typu osoby oraz warunków, w jakich się znajduje. Ponieważ łączy się ze staraniem o zachowanie pozorów, nie zawsze towarzyszą jej grzechy publiczne i na zewnątrz wszystko wydaje się poprawne. Gdyby jednak przeniknęła do Kościoła, „byłoby to nieskończenie bardziej bolesne niż cała zwykła moralna światowość” (H. De Lubac, Medytacje o Kościele, Kraków 1997, s.311).

94. Światowość ta może się umacniać na dwa dogłębnie powiązane ze sobą sposoby. Jednym z nich jest fascynacja gnostycyzmem, wiarą zamkniętą w subiektywizmie, gdzie liczy się jedynie określone doświadczenie albo zbiór idei czy informacji, które – jak się sądzi – przynoszą otuchę i oświecenie, ale gdzie podmiot ostatecznie zostaje zamknięty w immanencji swojego własnego rozumu lub swoich uczuć. Drugim jest pochłonięty sobą prometejski neopelagianizm ludzi, którzy w ostateczności liczą tylko na własne siły i stawiają siebie wyżej od innych, ponieważ zachowują określone normy, albo ponieważ są niewzruszenie wierni pewnemu katolickiemu stylowi czasów minionych. Owo domniemane bezpieczeństwo doktrynalne czy dyscyplinarne prowadzi do narcystycznego i autorytarnego elitaryzmu, gdzie zamiast ewangelizowania pojawia się analiza i krytyka innych, a zamiast ułatwiania dostępu do łaski – traci się energię na kontrole. W żadnym z tych przypadków nie ma prawdziwego zainteresowania ani Jezusem Chrystusem, ani też innymi ludźmi. Są to przejawy antropocentrycznego immanentyzmu. Nie można sobie wyobrazić, żeby z tych zredukowanych form chrześcijaństwa mógł się narodzić autentyczny dynamizm ewangelizacyjny.

95. Ta ponura światowość ujawnia się w wielu postawach pozornie przeciwstawnych, ale z tym samym roszczeniem do „zdominowania przestrzeni Kościoła”. U niektórych zauważa się ostentacyjną troskę o liturgię, o doktrynę i prestiż Kościoła, ale nie przejmują się oni rzeczywistym wprowadzeniem Ewangelii w życie Ludu Bożego i w konkretne potrzeby dziejowe. W ten sposób życie Kościoła zamienia się w obiekt muzealny albo własność niewielu. U innych ta sama światowość duchowa kryje się za fascynacją możliwościami ukazania zdobyczy społecznych i politycznych lub za próżnością związaną z zarządzaniem sprawami praktycznymi albo zachwytem nad dynamiką docenienia samego siebie i samorealizacji. Może również wyrażać się w różnych sposobach dostrzegania samego siebie jako uczestnika intensywnego życia społecznego pełnego podróży, zebrań, kolacji, przyjęć. Może także przyjmować formę menedżerskiego funkcjonalizmu, pełnego statystyk, planowania i podsumowań, gdzie głównym beneficjentem nie jest Lud Boży, lecz raczej Kościół jako organizacja. W każdym wypadku pozbawiona jest ona pieczęci wcielonego, ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Chrystusa, zamyka się w elitarnych grupach, nie wyrusza realnie na poszukiwanie ludzi stojących z dala ani olbrzymich rzesz spragnionych Chrystusa. Ewangeliczny zapał ustąpił miejsca nieautentycznej radości egocentrycznego samozadowolenia.

96. W takiej sytuacji umacnia się próżność tych, którzy zadowalają się posiadaniem jakiejś władzy i wolą być raczej generałami pokonanych wojsk niż zwykłymi żołnierzami nadal walczącego oddziału. Ileż razy marzymy o rozległych planach apostolskich, pedantycznie i dobrze nakreślonych, typowych dla przegranych generałów! W ten sposób zaprzeczamy naszej historii Kościoła, która jest chwalebna jako historia ofiar, nadziei, codziennej walki, życia spędzonego na służbie, wytrwałości w żmudnej pracy, ponieważ każda praca jest „potem naszego czoła”. Tymczasem zabawiamy się chełpliwie, rozmawiając o tym, „co się powinno robić” – to grzech: „powinno się robić” – jako mistrzowie duchowi i eksperci duszpasterstwa, którzy dają instrukcje, pozostając na zewnątrz. Pobudzamy naszą wyobraźnię bez granic i tracimy kontakt z bolesną rzeczywistością naszego wiernego ludu.

97. Kto popadł w tę światowość, spogląda z wysoka i z daleka, odrzuca proroctwo braci, dyskredytuje stawiających mu pytania, podkreśla nieustannie błędy innych i ma obsesję na punkcie pozorów. Skierował swe serce ku zamkniętemu horyzontowi immanencji oraz swoich interesów, w następstwie czego nie uczy się ze swych grzechów ani nie jest prawdziwie otwarty na przebaczenie. Jest to straszliwe zepsucie z pozorami dobra. Trzeba go unikać, kierując Kościół na drogę wyjścia poza siebie, na misji skoncentrowanej na Jezusie Chrystusie i zaangażowania na rzecz ubogich. Niech Bóg nas wybawi od tego Kościoła światowego, udrapowanego duchowością i przykrywkami duszpasterskimi! Tę duszącą światowość leczy się, rozkoszując się czystym powietrzem Ducha Świętego, który nas uwalnia z trwania w koncentracji na samych sobie, ukrytych za religijną fasadą pozbawioną Boga. Nie dajmy się okraść z Ewangelii!

Papież Franciszek


Wszystkich Świętych...
cmentarz czy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością?







O różańcu>>

List Jana Pawła II Rosarium Virginis Mariae

Biskup Karol Wojtyła, wówczas 43 letni, opisuje swoja pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Odbył ją w trakcie trwania Soboru... Ziemia Święta w tajemnicach Różańca więcej>>





W tym roku jesteśmy tutaj...


Gdy czyta się teksty wypowiadane w czasie sederu paschalnego od razu rozbrzmiewają w uszach teksty chrześcijańskie, eucharystyczne. Spojrzenie na zapowiedź, prototyp, jakim jest pascha żydowska w stosunku do Paschy Chrystusa, jest dla mnie źródłem nie tylko wzruszenia, ale też pomocą w uchwyceniu i przyżyciu tego, co w Eucharystii, w paschalnej tajemnicy Wielkanocy najistotniejsze: jesteśmy "współdziedzicami Chrystusa, skoro wspólnie z Nim cierpimy po to, by też wspólnie mieć udział w chwale" (Rz 8, 17). Hagada mówi: "Podstawową strukturę odpowiedzi określa zasada: 'Zacznij o poniżeniu, a zakończ o chwale' (Pesachim 116a)"..

Poniżej fragmenty z Hagady (liturgicznego opowiadania) na Pesach.

Jachac - Przełamanie środkowej macy
Jachac znaczy dosłownie "przełamywać" lub "dzielić". Wyjmujemy środkową macę spod serwetki. Przełamujemy ją na dwie nierówne części. Zawijamy większą część w serwetkę lub wkładamy do specjalnej torebki afikomanowej, mniejszą kładziemy z powrotem na talerz pomiędzy dwie mace. Czynność ta upamiętnia rozstąpienie się Morza Czerwonego. Złamana maca symbolizuje również skromność i będzie później zjedzona jako "chleb ubóstwa". Dominującą symboliką jest "przełamanie" i "ukrycie". Ukryty afikoman zostanie odnaleziony. Odnalezienie ukrytego afikomana podczas cafun (dosłownie: "ukryty"), uczyni dokończonym to, co teraz jest przełamane i niedokończone.

Afikoman chowany jest często pod poduszkę prowadzącego Seder, choć może być schowany w innych miejscach. Aby afikoman nie był "ukradziony" przez dzieci (które bardzo się o to starają, bo później będą go chciały oddać za "okup"), prowadzący próbuje go jednak ukryć. Można to zrobić podając go po kryjomu komuś, kto go schowa lub zrobić to samemu w czasie jedzenia wieczerzy sederowej. Afikoman powinien być zawinięty w serwetkę, ponieważ ma to nawiązywać do relacji z Szemot: "ludzie zabrali swoje ciasto, zanim się zakwasiło. Resztę swojego [ciasta] obwiązali w ubrania (...)" (Szemot 12:34)

Ha Lachma Anja – Zaproszenie
Prowadzący Seder odkrywa mace (niektórzy wznoszą je w tym momencie w górę) i odczytuje tekst, którego oryginalna wersja jest w języku aramejskim (po hebrajsku tekst zaczynałby się od: "lechem oni"), ale ze względu na jego ważność musi być wygłoszony w języku zrozumiałym dla wszystkich obecnych: "Oto chleb niedoli, który jedli przodkowie nasi w kraju Egiptu. Każdy głodny niech wejdzie i je z nami; każdy, kto jest w potrzebie, niech wejdzie i obchodzi z nami Pesach. W tym roku jesteśmy tutaj, w przyszłym roku będziemy w kraju Jisraela, w tym roku jako niewolnicy, w następnym roku - jako ludzie wolni".

Pamiętanie własnej niewoli i niewoli przodków powinno czynić człowieka lepszym. Dlatego właśnie w Szemot czytamy: "Nie upokarzaj i nie uciskaj przybysza, bo byliście przybyszami w ziemi egipskiej" (Szemot 22:20). Nastąpiło całkowite odrzucenie chamecu - symbolu chleba właścicieli niewolników i wybranie macy - pożywienia zniewolonych. Jednak maca w czasie Sederu przemienia się z "chleba niedoli" (lechem oni) w "chleb wolności" (lechem decheruta). Bycie niegdyś niewolnikiem pozwala rozumieć innych, którzy są teraz "głodni" i "w potrzebie". Zapowiedź i oczekiwanie odkupienia otwiera i zamyka Seder. W tej chwili jesteśmy w momencie rozpoczęcia Sederu: z nadzieją bycia wolnymi i nadzieją dotarcia do Izraela.
(...)

                
                                       fot. EC

Magid - Opowiadania (Czytanie Hagady) (...)

1. Pierwsza opowieść

1/1. Punkt wyjścia/Pytanie: Ma Nisztana

Nalewamy drugi kielich wina, a najmłodszy uczestnik (lub najmłodsi uczestnicy) Sederu zadają słynne cztery pytania (Ma Nisztana), odpowiedzi na które znajdują się w Hagadzie. Jednym z celów zadawania tych pytań, jak i czytania Hagady jest wypełnienie nakazu opowiadania o Wyjściu z Egiptu - jednym z najważniejszych wydarzeń w dziejach narodu żydowskiego - młodszym pokoleniom. Rzecz więc nie w tym, by jedynie zadośćuczynić tradycji i dopilnować, by pytania padły - powinny paść także wyczerpujące odpowiedzi na nie.

1/1. Cztery pytania nie są, w gruncie rzeczy, osobnymi pytaniami. Mamy jedno podstawowe pytanie i cztery dopełniające je zdania. Zadawanie pytań jest tak ważne, że Talmud nakazuje postawienie tych pytań i odpowiedzenie na nie nawet wtedy, gdybyśmy podczas Sederu byli sami.

Czym różni się ta noc od innych nocy?
Ma nisztana halaila haze, mikol haleilo?

(Posłuchaj melodii, na którą śpiewa się te pytania: Co takiego jest innego tej nocy, od wszystkich innych nocy... więcej>>).

1. [Dlaczego] W czasie wszystkich innych nocy możemy jeść chamec i macę, a tej nocy tylko macę [?].

Szebechol haleilot anu ochlin, chomec umaca. Halaila haze kulo maca.

2. [Dlaczego] W czasie wszystkich innych nocy możemy jeść wszystkie warzywa, a tej nocy tylko maror (gorzkie) [?].

Szebechol haleilot anu ochlin, szear jerakot. Halaila haze maror.

3. [Dlaczego] W czasie wszystkich innych nocy nie zanurzamy [jedzenia] ani razu, a tej nocy zanurzamy dwa razy?

Szebechol haleilot ein anu matbilin, afilu paam echat. Halaila haze sztei peamim.

4. [Dlaczego] W czasie wszystkich innych nocy jemy siedząc lub wspierając się na boku, a tej nocy jemy tylko opierając się na boku?

Szebechol haleilot anu ochlin, bein joszwin uwein mesubin, Halaila haze kulanu mesubin.



1/2. Odpowiedź: Awadim Hajinu

Odpowiedź kryje się w całej opowieści Hagady, która rozpoczyna się po Ma nisztana od słów Awadim hajinu lefaro bemicrajim - "Byliśmy niewolnikami faraona w Egipcie". Tu odnajdujemy odpowiedź na wszystkie pytania: "Byliśmy niewolnikami faraona w Egipcie i wyprowadził nas Haszem mocną ręką i wyciągniętym ramieniem. A gdyby Hakadosz Baruch Hu (Święty, niech będzie błogosławiony) nie wyprowadził naszych ojców z Egiptu, [nadal] bylibyśmy, my i synowie nasi, i synowie naszych synów, niewolnikami faraona w Egipcie." Podstawową strukturę odpowiedzi określa zasada: "Zacznij o poniżeniu, a zakończ o chwale" (Pesachim 116a).

Pełny tekst Haggady ściągnij (pdf, 0.8 MB)



Cnota umiarkowania,
czystości i powściągliwości
według św. Tomasza z Akwinu.


"Chociaż piękno idzie w parze ze wszystkimi cnotami, ponad wszystko jednak przypisuje się je umiarkowaniu. Z dwóch powodów, po pierwsze z racji ogólnej natury umiarkowania, którą cechuje pewna powściągliwa i właściwa proporcja, będąca podstawową cechą piękna (...). Drugim powodem jest to, że umiarkowanie powstrzymuje człowieka przed tym, co w nim najniższe, co ma cechy natury zwierzęcej (...), i dlatego najbardziej przyczynia się do tego, że człowiek staje się brzydkim".

Św. Tomasz z Akwinu, Suma Teologiczna II-IIae q 141 a2 rad3



Uwagi wstępne o cnocie

Umiarkowanie dość powszechnie kojarzy się z pewnym obowiązkiem powstrzymywania się od tego, co w życiu uchodzi za najprzyjemniejsze. Z obowiązkiem tym łączony jest stały - i rozumiany jako nieunikniony - wysiłek przełamywania własnych upodobań.

Św. Tomasz z Akwinu rozumiał umiarkowanie poniekąd odwrotnie - jako wyraz naszego naturalnego upodobania w tym, co piękne.

W obecnym opracowaniu przedstawię zasadnicze rysy jego nauki o czystości i powściągliwości, jako podstawowych postaciach cnoty umiarkowania (temperantia), odnoszących się do sfery erotycznej. Warto zwrócić uwagę, że cnoty nie są czymś zewnętrznym wobec osobowości ludzkiej, one składają się na osobowość i ją tworzą. Cnoty są doskonałymi postaciami wielorakiej i różnorodnej dynamiki osoby ludzkiej.

Pisze św. Tomasz: Cnota, jak sama nazwa wskazuje, niesie w sobie pewną doskonałość mocy, dynamiki [człowieka]. więcej>>


Św. Cyryl i Metody, patroni Europy

cyryl-metody.jpg (22314 bytes)

Jest to  obraz ofiarowany przez Jana Matejkę katedrze metodiańskiej w Welehradzie na Morawach, gdzie Metody był biskupem. Metody wskazuje na Krzyż, który jest centrum przepowiadania każdego Apostoła. W tle znamienny tryptyk: M. B. Częstochowska, z lewej Orzeł Biały, z prawej - św. Michał Archanioł, patron i symbol Ukrainy.

Jan Paweł II: 'Wychowani w kulturze bizantyjskiej, Bracia Cyryl i Metody potrafili stać się apostołami Słowian w pełnym tego słowa znaczeniu. Rozłąka z ojczyzną, której niekiedy Bóg wymaga od wybranych ludzi, przyjęta z wiarą w Jego obietnicę, jest zawsze tajemniczym i płodnym warunkiem rozwoju i wzrostu Ludu Bożego na ziemi. "Pan rzekł do Abrama: wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu ojca twego do kraju, który ci ukażę... więcej>> (enc. Slavorum Apostoli)


Fragmenty listu Jana Pawła II
o Różańcu.

ROSARIUM VIRGINIS MARIAE

« Chwała Ojcu »

34. Doksologia trynitarna jest celem chrześcijańskiej kontemplacji. Chrystus jest bowiem drogą, która prowadzi nas do Ojca w Duchu. Kiedy do końca trzymamy się tej 'drogi', ustawicznie stajemy wobec misterium trzech Osób Boskich, którym należy się chwała, uwielbienie i dziękczynienie. Ważne jest, żeby « Chwała Ojcu », szczyt kontemplacji, zostało w różańcu dobrze uwydatnione. Przy odmawianiu publicznym można je śpiewać, aby odpowiednio uwypuklić ową perspektywę strukturalną, charakteryzującą każdą modlitwę chrześcijańską..

W takiej mierze, w jakiej medytacja danej tajemnicy będzie uważna, głęboka, ożywiana — od jednego « Zdrowaś Maryjo » do drugiego — miłością do Chrystusa i do Jego Matki, uwielbienie Trójcy Przenajświętszej na zakończenie każdej dziesiątki, nie sprowadzając się bynajmniej do roli krótkiego zakończenia, uzyska swój właściwy ton kontemplacyjny, aby niejako wynieść ducha ku wyżynom raju i dać nam w pewien sposób przeżyć doświadczenie Taboru, będące przedsmakiem przyszłej kontemplacji: « Dobrze, że tu jesteśmy! » (Łk 9, 33).
 

Końcowy akt strzelisty

35. Według powszechnie przyjętej praktyki, w różańcu po doksologii trynitarnej odmawia się akt strzelisty, różny, zależnie od zwyczajów. Doceniając wartość takich inwokacji trzeba zauważyć, że owocność kontemplacji tajemnic będzie lepiej wyrażona, jeśli zadba się o to, by każdą tajemnicę zakończyć modlitwą o osiągnięcie specyficznych owoców konkretnej tajemnicy. W ten sposób różaniec będzie mógł trafniej wyrazić swój związek z życiem chrześcijańskim. Podpowiada to piękna modlitwa liturgiczna, która zachęca nas, byśmy prosili o osiągnięcie przez rozważanie tajemnic różańca tego, że będziemy « naśladować to, co zawierają, i otrzy to, co obiecują ».38

W takiej modlitwie końcowej może występować, jak to ma już miejsce, uzasadniona różnorodność. Różaniec uzyskuje w ten sposób również rysy bardziej odpowiadające różnym tradycjom duchowym i różnym wspólnotom chrześcijańskim. W tej perspektywie należałoby sobie życzyć, aby były szerzone, z należytym rozeznaniem duszpasterskim, najbardziej znaczące propozycje. Można by sprawdzać ich przydatność w ośrodkach i sanktuariach maryjnych, gdzie zwraca się szczególną uwagę na praktykę różańca. W ten sposób Lud Boży mógłby, korzystać z wszelkiego autentycznego bogactwa duchowego, czerpiąc z niego pokarm duchowy dla swej kontemplacji.


.



Jesteś nr 1  - najważniejszym gościem na tej stronie od założenia świata!


Co do ciasteczek (tzw. cookies), ta strona nie wykorzystuje żadnych ciasteczek, jedynie serwer na którym się znajduje prowadzi dane statystyczne i stąd mogą one być tu w użyciu.
Prosiłbym o wcześniejsze uzgodnienie ze mną publicznego wykorzystania
 tekstów z mojej strony internetowej - Krzysztof OP




Jeśli zauważysz błędy...



...napisz do mnie
E-mail:  

Chcesz być aniołem Opatrzności?